in Griekenland,Turkye,Kroatie,Italie,Malta,Frankrijk,Caribbean 

     

Hallo Ria en Jan, hierbij willen wij jullie bedanken voor het bezorgen van de vakantie van ons leven.                                     Wij hebben nu pas het echte griekenland leren kennen en jullie hebben ons een "zeilers" hart meer dan gestreeld.                  Nogmaals bedankt hiervoor en veel succes met jullie mooie zeilbedrijf.

Liefs Julie en Costas

*****

 

Zeilweek met Serko sailing ( Jan en Ria van Raam )

Boot : Jeanneau Sun Odyssey 32 “MARIZA”

 

Zaterdag

Met Transavia van Schiphol naar Preveza. Per taxi naar de jachthaven waar we kennismaken met Costas, de verhuurder van onze boot. Uitleg over de zeilen en overlopen van hele inboedel. In orde maken van de nodige documenten.

Avondeten buiten in een heel gezellig smal straatje van Preveza.

 

Zondag

38°57.6 N – 020°45.4 E Jachthaven van Preveza.

Na briefing volgen we Jan en Ria doorheen de straat van Preveza , steken de baai van Dhermata over en belanden zo na twee uur bij het kanaal van Levkas. Dit kanaal wordt overbrugd door een vlottende brug die op het uur openzwenkt en langszij aan de kade gaat liggen. We gaan op motor dooheen het uitgedregde kanaal richting baai van Dhrepanos.

Zowel over bak-als stuurboord hebben we zicht op een zoutmeer. Tijd om de verrekijker uit te proberen want her en der zien we pelikanen op het rustige water.

We ronden kaap Kefali en zetten  koers naar Varko baai. Daar gaan we een uurtje voor anker, met zicht op de massieve Kandhili ( 1171 m ). Fantastisch dat Jan en Ria snorkels aan boord hebben. De jongens maken hun eerste duik in de Middellandse zee. Het water is 31° warm en ze klimmen aan boord met enthousiaste verhalen over prachtige veelkleurige vissen.

De wind is nu helemaal gaan liggen en het eindje naar Palairos overbruggen we op moter.

We hijsen netjes onze driehoek maar horen later dat in de Middellandse Zee zich niemand iets van die regel aantrekt.

Het is in de haven gelukkig niet druk zodat we rustig kunnen ankeren: draaien tot we met de spiegel gericht liggen naar de aanlegplaats, anker uitgooien en op motor rustig achteruit. Jan staat al klaar om de landvasten aan te nemen en die worden belegd. Nu alleen nog de ankerketting aanhalen en de loopplank vastmaken.

We verfrissen ons en wandelen samen met Jan en Ria naar een tafeltje aan het water bij het restaurant Tomorrow. Thanasis Katopodis is een bijzonder aangename man en spreekt zelfs een aardig mondje Nederlands. Hij  trakteert ons meteen op een liter frisse huiswijn. Zijn kaart is heel gevarieerd en iedereen vindt er zijn gading.

We voelen ons toch een beetje verplicht zelf nog een karafje wijn bij te bestellen. Van het goede misschien een beetje te veel en mede door de vermoeidheid na een eerste zeildag, vallen we als een blok in slaap.

 

Maandag

9.30 Briefing bij Jan aan boord. Bedoeling is koers te zetten naar het eiland Meganisi en er kort na de middag voor anker te gaan in de schilderachtige Abelike baai. We moeten er wel voor oppassen niet teveel uit koers te raken want iets naar het Westen ligt enkele centimeter onder de zeespiegel het Heiromiti rif. Van kardinaal of gevarenboei geen sprake ! Mooi de koers uitzetten met de Bretoense plotter en voor alle zekerheid af en toe checken op de GPS dus.

Om tien uur lichten we het anker en kruisen we op richting Meganisi. Er zit een 3 Bf wind en we gaan zo’n 4.5 knopen. De wind zit Zuid Zuid-West en we kruisen dus op. De jongens amuseren zich met de bediening van de Genua. Het is warm maar de lichte bries zorgt voor afkoeling. We genieten.

Door het opkruisen schieten we echter niet echt op en vóór we Abelike baai kunnen binnenvaren laat Jan ons via de marifoon weten dat we beter meteen koers zetten naar Kalamos. Het eiland ziet eruit als een gigantische gestrande walvis. Zijn rug en staart rijzen respectievelijk 764m en 273 m boven de zeespiegel.We ronden de zuidpunt van dit eiland en vervolgen onze weg in de straat tussen Kalamos en Kastos. We merken meerdere oude Griekse molens langs de kustlijn die getuigen van harde arbeid in vervlogen tijden. Zoals vele eilanden raakt Kalamos steeds meer ontvolkt en zwicht de jeugd voor de verleiding van de vleespotten van Athene…

In de haven van Kalamos staat restauranthouder George zoals gewoonlijk klaar om een handje te helpen. Ook Jan en Ria zijn ons met hun 46 voeter vóór en Jan staat gelukkig weer klaar om advies te geven bij het ankeren en om de landvasten aan te nemen.

Een avondwandeling brengt me naar een hoger gelegen kerkje met een verrukkelijk zicht op de haven en op Kastos, onder een hemel van pastel.

De red mullet en red snapper bij George’s Restaurant zijn wellicht wat overprijsd maar smaken wel overheerlijk. Het is maar één keer vakantie, toch ?

 

Dinsdag

’s Ochtends klim ik de nauwe straatjes van Kalamos op naar de plaatselijke bakker. Zijn oven staat in de winkel en net als ik er aankom haalt hij het heerlijk ruikende brood uit de oven. Stevige broden zijn het met een knapperige dikke korst. Waarom kunnen we dat in Nederland en België nergens meer vinden??

Jan brengt me op de hoogte dat we vandaag naar Ithaca varen, met een middagstop op het eiland Atokos. Ithaca: is dit het eiland waar Odyseus tien jaar naar smachtte en waarop de trouwe Penelope zolang op hem wachtte ?

Ook voor ons is Ithaca niet te bezeilen bij gebrek aan wind. Zoals zo vaak in de Ionische zee trekt de wind pas rond de middag aan. We gaan dus op motor naar Atokos en gaan er voor anker in een prachtig baaitje dat zijn naam dankt aan het enige vissershuisje dat er staat: One House Bay. Het baaitje heeft op het uiteinde een prachtig wit strandje en wordt aan beide zijden geflankeerd door hoge steile kliffen. Het water is glashelder. We gaan tegen de noorderflank voor anker en de jongens genieten eens te meer van het onderwaterspektakel:

Tientallen soorten vissen in allerlei kleuren en maten, alleen of in immense scholen.

De wind wakkert aan tot 4 Bf. en met een vaart van tegen de 6 kn. Gaan we richting Vathi, de grootste haven van Ithaca. Op aanraden van Jan gaan we voor anker aan de rustige noordelijke kade. Met de bijboot varen we naar de kade dichter bij het centrum. We genieten er van overheerlijk artisanaal ijs en gaan wat inkopen doen in supermarkt Arista.

’s Avonds gaan we naar de nabijgelegen taverna Dimitris en genieten we met z’n drietjes van de ondergaande zon aan een tafeltje dicht bij het water.

Het blijft warm die avond en Laurens en ik besluiten om die nacht buiten op dek te slapen.

Tot diep in de nacht zijn er regelmatig stevige windvlagen die de omringende schippers uit hun slaap wekken om ankerketting en landvasten te komen controleren.

 

Woensdag

Het weersbericht waarschuwt voor wind die zal aanwakkeren tot 6 Bf. uit Noordelijke richting. We vertrekken daarom al om 9 u. Eenmaal uit de beschutting van de golf van Aetos moeten we inderdaad opkruisen bij (schijnbare)wind van meer dan 20 kn. en een woelige zee. Het water spat hoog op tegen de rotsen van de Kaap St. Ilias, Akrotiri, St Nikolaou en Kaap Marmara.

Met sterk gereefde zeilen en aan de wind bereiken we toch een snelheid van 5.6 kn. Eenmaal Kaap Exoi gerond krijgen we de baai van Fiskardho in zicht, aan de noordpunt van het eiland Cephalonia, aan de overkant van de straat van Ithaca. De wind gaat echter plots liggen en dat verplicht ons om de motor bij te zetten. Jammer want in Fiskardho ligt een fotograaf op de loer en die komt met zijn motorbootje op je af om je te fotograferen in volle actie. Jan en Ria kregen zo een prachtige fotoreportage van hun oversteek bij stijve bries.

Fiskardho is echt een pittoresk haventje. In 1953 werden 90% van de huizen op Cephalonia verwoest door een aardbeving maar Fiskardho bleef grotendeels gespaard. Er staan dus nog tal van authentieke huizen die zorgen voor een ietwat Italiaanse sfeer. Cephalonia stond immers een tijdlang onder Venetiaans bewind.

Fiskardho ligt in een groene baai en de op de balkons en in de straten zie je overal bloemen. Het wemelt ook van de prachtige vlinders. Geen wonder dat dit een heel populaire haven is en ook al is het nog maar twee uur ’s middags, het is hier dringen voor een aanlegplaatsje.

We ankeren net voor een taverne en het uiteinde van onze loopplank reikt zelfs tot onder een terrastafeltje. We zijn allemaal moe van de voorbije dagen, het is nog steeds heel warm en het vooruitzicht op een slapeloze nacht zo dicht bij dit terras lijkt ons niet zo aantrekkelijk. Een korte wandeling door een van de smalle bloemrijke steegjes brengt ons bij een stemmige bed and breakfast. We genieten allen van een heerlijke douche en vallen als een blok in slaap in de verduisterde stille kamer met airco. We hadden afgesproken iets te gaan eten met Jan en Ria maar overslapen ons. Er is een overvloed aan keuze en we kiezen een van de overdekte terrasjes.

 

Donderdag

 

Uitgerust zeten we koers naar Noordnoordoost en zien daarbij het kleine eiland Arkoudhi aan stuurboord. Er is weinig wind en we zijn daardoor verplicht de motor bij te zetten. We zeilen doorheen de Straat van Meganisi en komen tegen twee uur ’s middags aan bij Spartakhori. Jan en Ria zijn ons zoals steeds voor en een ander Nederlands stel uit ’s Hertogenbosch is langs hen komen liggen. Voor ons is er nog net een plaatsje naast hen.

We besluiten om er eens met de bijboot op uit te trekken en steken de baai over om te gaan snorkelen. De jongens zijn enthousiast over de “duizenden” vissen en de vele kleine inktvisjes. Ons tochtje krijgt plots een avontuurlijke wending als blijkt dat we zonder benzine zijn gevallen. Ik had natuurlijk vooraf het benzinepeil moeten checken! Het werd dus een hele tocht heen en terug rond de baai om een jerrycan benzine. Maar goed, zo kreeg ik nog een zicht op de hellingen bedekt met olijfgaarden en maquis. Bij terugkomst zijn de jongens druk in de weer met het maken van een stenen dam. Het herstarten van de motor valt niet  mee en er zit ondertussen flink wat deining. We geven het bijna op. Gelukkig krijgt William met een flinke ruk de motor weer aan de praat.

’s Avonds eten we gezellig op het strand bij Porto Spiglia.

 

Vrijdag

 

Ik ben al vroeg uit de veren en de jongens slapen nog. Samen met Ria wandel ik bergopwaarts naar het oude Spartakhori. Het is er een wirwar van smalle kronkelige straatjes, de meeste zelfs zo smal dat je er enkel te voet of per ezel door kan. De kleine huisjes zijn netjes geschilderd en vaak hebben ze een buitenkoertje overschaduwd door wijnranken.

Hier en daar staan mannen te babbelen. De weinige vrouwen die we op straat zien haasten zich binnen nog voor we kunnen groeten. Aan de rand van de klif, hoog boven de zee, genieten we van een spectaculair uitzicht over de zee met in de verte Nidri, Madhouri, het eiland Skorpios en de bergen van het vasteland. Onze ochtendwandeling eindigt met een fris glaasje water en een kopje koffie op zijn Grieks, dat wil zeggen dat een derde van het al kleine kopje gevuld is met koffiegruis.

De jongens zijn ondertussen opgestaan en spelen met een tamme jonge meeuw op de aanlegsteiger. Na het ontbijt gaat de korte tocht richting vasteland, meer bepaald de baai van Varko. We zijn er tegen de middag en de jongens genieten weer van het snorkelen terwijl ik op een strandterras geniet van een heerlijk verfrissende ijskoffie frappé

De tijd vliegt voorbij en een paar uur later spoeden we ons door de baai van Dhrepanos en het kanaal van Levkas. We zijn net op tijd door de open vlottende brug aan de Noordkant.

Eenmaal doorheen het kanaal komen we in het open water van de baai van Dermata. Er zit  18 kn. en we hijsen de zeilen. Ik maak de fout om de hele Genua te hijsen en die was eerlijk gezegd al wat oversized voor deze boot. We raken dus al vlug uit het roer.

Ik start de motor om de boot weer in de wind te leggen en de Genua rustig te reven, maar de motor blokkeert van zodra ik hem uit de neutrale stand duw. Wat blijkt: door het plots gaan hellen van de boot is een van de voorste landvasten van het dek gegleden, overboord gevallen en daarna in de schroef terecht gekomen. Ondertussen verleiert de boot gevaarlijk dicht naar het strand. Er moet worden gedoken en William stelt zich kandidaat. Met een zakmes in de mond duikt hij het water in en duikt onder de stampende boot. Elke keer als hij weer boven komt is hij meer en meer bedekt met blauwe anti-fowling verf. Heel moedig, toch ? Maar het landvast is niet zo makkelijk door te snijden. Laurens komt met het schitterende idee de motor een paar keer te proberen starten in achteruit. Zo krijgen we het landvast inderdaad los. De schroefbladen hebben het in twee gesneden.. Het strand was angstaanjagend snel genaderd maar we zijn net op tijd weer onder zeil. Wat een avontuur !

We genieten van onze laatste twee uren zeilen met deze frisse bries en komen tegen half zes aan in de haven van Preveza. We hebben hel wat te vertellen aan Jan en Ria.

’s Avonds kuieren we door Preveza en genieten van een heerlijke maaltijd op een gezellig terras.

 

Zaterdag

 

Tijd om op te ruimen en te ontschepen. Daarna hebben we nog enkele uurtjes de tijd om Preveza te verkennen en om enkele souvenirtjes te kopen. We gaan nog even op aperitief bij Jan en Ria. Er is al een nieuw stel bij hen aan boord waarmee ze opnieuw een weekje gaan toeren tussen de Ionische eilanden. Veel te snel staat de taxi al te wachten om ons terug te brengen naar de luchthaven. Het was voor ons de eerste maal dat we zelfstandig zeilden, en dankzij Jan en Ria werd het een heerlijke ervaring waar we nog lang van nagenieten…

 

Met hartelijke groeten

 

Bruno,Wiliam en Laurens De Meyere

*****

Beste Ria en Jan, 

Wij Dorina en ik willen jullie nog even hartelijk danken voor de meer dan uitstekende service die wij hebben mogen ontvangen bij onze zeilvakantie in Griekenland. Het was de eerste keer dat wij een schip gehuurd hebben in het buitenland. Zoals jullie weten varen wij thuis in Nederland in onze eigen HR 352 en wij zagen er toch wel een beetje tegen op, om in wat wij nogal eens denigrerend een huurbak noemen , vakantie te gaan houden. Onze vakantie in juli/augustus dit jaar viel letterlijk en figuurlijk in het water. Veel regen en veel wind.
Daarom besloten wij op korte termijn nog een weekje in een beter klimaat te gaan varen.
Per e-mail konden wij jullie in Griekenland bereiken en de deal was snel gesloten. Jullie service bij het verkrijgen van tickets was perfect. Op zaterdagmorgen aangekomen werden wij door Jan van het vliegveld afgehaald en alles was al geregeld. Het schip lag klaar, met Jan nog even snel naar de supermarkt voor inkopen  en instructies van het schip gekregen.
De aan ons ter beschikking gestelde Jeanneau was prima in orde en het boordboek gaf veel informatie over het gebied waar in wij zouden varen. De eerste dag leek qua weer op onze vakantie in Nederland. Koud, veel wind en regen. Maar toen …..wat een fantastisch weer, niet te warm zo ongeveer 20 tot 24 graden, volop zon een lopend windje wel onbegrijpelijk draaiend.
Wij zijn na een bezoek aan Nidri wat ons inziens erg toeristisch is onze eigen koers gaan varen. Hebben vreselijk leuke kleine plaatsjes bezocht en kennis kunnen maken met de plaatselijk bevolking. Vooral het eten en drinken in de kleine restaurantjes en gebrekkig engels spreken met de eigenaar was verschrikkelijk gezellig. Of het nu kwam omdat het laat in het seizoen was weet ik niet maar wij hadden de grootste moeite niet iedere avond half dronken weer aan boord te komen. De restauranthouders deden zelf het hardste mee. Omdat we veel geankerd hebben en we dus met de bijboot weer aan boord moesten heeft dat wel tot enige hachelijke situaties geleid. Maar alles is goed gegaan. Doordat de restauranthouders(misschien een wat overdreven benaming voor de eettentjes) vaak meer drank weggaven dan lieten betalen was de vakantie nog goed betaalbaar ook.
Jan en Ria , wij hebben vreselijk genoten en kunnen een dergelijke vakantie een ieder aanraden. Hoe het in het hoogseizoen is weten wij natuurlijk niet. Het is ons wel opgevallen dat er enorm grote huurvloten liggen. Aan de andere kant het vaargebied is zeer groot en makkelijk te bevaren.

Groeten van Dorina en Cees

*****

Beste Jan en Ria,

Bedankt voor de 14 fijne dagen,we hebben alle vier enorm genoten van deze vakantie

in Griekenland.

Mede dank zij jullie was het een groot succes.

Graag willen wij jullie ook nog bedanken voor alle hulp,tips en gezelligheid.

Liefs, Willen-Jan,Elma,Harm en Niels Tanis

*****

Hallo Jan en Ria,